srazukupi.ru

Лабанович и ядвися сочинение

Лабанович и ядвися сочинение


Доступ до ресурсу заблоковано!


Бесплатная помощь с домашними заданиями

Its email submission will not be renovated. Помогите с русской литературой. Заспявай жа ты песню такую. Помогите с русской литературой. П очти все мы учились в школе, когда были молодыми. Что ты хочешь узнать?.


-

Цень Жыцця прарочыць нованароджанаму, што ён стане царом прыроды: Як ёсць усё чыста на свеце. Яго будуць слухаць з пакорай. На прыкладзе Сама Я. Адказ не можа быць адназначным. У гэтым выбары ёсць свая рацыя: Зерне ёсць хараства —. Аб ёй песню пяе салавей. Аб ёй рэчка журчыць. Свет бязмежны, мой дом. Дзе ж яна, гэта дарога?

Для яго мужык — гэта чалавек працы. Купалы, "Люцыян Таполя" М. Колас засвядчае, што яго твор: У словах-вобразах, у ядвтся вольнаплынных. Каб палёгку людзям даць. Коласа "Новая зямля" часта называюць энцыклапедыяй сялянскага жыцця. Вось як, напрыклад, Кастусь мацуе лядок: Ён невысок, не надта ёмак.

А волас мае цёмна-русы. Угору чуць канцы падняты. То темы для windows 7 максимальная, але якая! Але й прыроджаны штукар. Коласа "Новая зямля" — вяршыня паэтычнага майстэрства песняра. А дзе ж той выхад? То — наймацнейшая аснова. Свая зямля — вось што аснова! Свая зямля, свая пасада! Як лепшы брат, як родны сын.

У вобразах роднага краю Я. Не пытайце, не прасеце. Светлых песень у мяне. Бо, як песню заспяваю. Жаль вам лабанович и ядвися сочинение скалыхне. Бо вясна к нам не прыйшла. У яго першым вершы "Наш родны край", надрукаваным у г. Ён хоча карыстацца плёнам сваёй працы, хоча жыць па-чалавечы. Я — мужык, а гонар маю. Гнуся, але да пары. Верай у народ, у лабанович и ядвися сочинение светлае будучае прасякнуты верш "Не бядуй!

Вер, брат, — жыцце залатое. У вершы "Родныя вобразы" Я. Што маё сэрца да вас парывае? Чым так прыкованы. Край наш родны, бедна поле! Сумны ты, як яжвися доля. Як ты, наша цемната. Многа гора спазнала яна за сваё лабаоович Заспявай жа ты песню такую.

Каб маланкай жахала яна. Месца i назначэнне жаночых вобразау у трылогii Якуба Коласа "На ростанях". Узаемаадносiны Лабановiча i Рукописные кириллические шрифты, дачкi падлоучага Баранкевiча, адносяцца да лiку лепшых любоуных старонак беларускай прозы. Можна сказаць, што, прыехаушы настаунiчаць, Лабановiч жыве прадчуваннем кахання. Прыгажосць, i у тым лiку прыгажосць жаночая, не пакiдае яго раунадушным. Каханне Лабанович и ядвися сочинение да Ядвiсi пачынаецца калi не з першага позiрку, то, бадай, з першага знаемства.

Ядвiся не такая прыгожая, як панна Марына цi Людмiла, але за тое -- настаунiк адчуу гэта адразу -- багацей душой, праявамi унутранага жыцця. Лабановiч i Ядвiся толькi уступаюць у жыцце, таму iх каханне мочинение першае, нясмелае, юнацкае.

I ён, i яна -- натуры дастаткова гордыя, каб паступiцца сваiм гонарам нават у iмя каханнЯ. Калi ж гаварыць пра Ядвiсю, то на яе псiхiку моцна падзейнiчала жорсткае абыходжанне, здзекi, якiя чынiу бацька над мацi, з-за чаго тая маладой сышла у магiлу.

Таму у кожным мужчыне Ядвiся схiльна бачыць тырана, "гэрада". Ядвiся -- шырокая, багатая, няурымслiвая натура, адна з тых лкбанович, якiя самi не баяцца зрабiць першы крок у каханнi. Раунуе яна настаунiка да паннау Людмiлы цi Марыны, па вясне заносiць у яго пакой букецiк кветак, прыладжывае у кнiгу запiску са шматзначнымi словамi "мiлы Назва усяму гэтаму ядыися -- каханне.

I усе ж не разгарэлася яно у страсць, не стала сiлай, якая сочинрние прадыктавала дзяучыне лабанович и ядвися сочинение рашэнне. Iнтуiтыуна Лабановiч адчувае душэуную Лмбанович няустойлiвасць мiтусню супярэчлiвых пачуццяу, таму, баючыся абразы, надае сваiм прызнанням жартаулiвую форму. Разумная, дасцiпная, прыгожая, Ядвiга часам здаецца калючай, аутар нават парауновае яе з калючай грушкай.

На самой справе, яна вельмi добрая. У Ядвiгi прыгожая тугая каса, такая самая, як была у яе мацi. Аутар не шкадуе фарбау, каб перадаць духоунае i фiзiчнае лабанович и ядвися сочинение Ядвiгi. Перажываннi дзяучыны мы чытаем у яе разумных цемных ва чах, то вяселых, то гнеуных. Пiсьменнiк параноувае яе то з сочинепие, то са спуджанай дзiкай птушкай. Ядзвiга можа адмовiцца сочиение шчасця, ад кахання, як бы цяжка лабанович и ядвися сочинение нi было, але нiколi не адмовiцца яна ад запаведнай мары аб незалежнасцi i самастойнасцi, ад намеру вырвацца на шырокi прастор жыцця.

Пры першай жа магчымасцi яна назауседы пакiдае Цельшына, як нялегка было ей развiтацца з Лабановiчам сочиоение сваiмi марамi, i не бацька быу таму вiной. Лабановiч пакiнуу Цельшынскую школу. Жыць у мясцiнах, дзе усе нагадвала Ядвiсю, першае, захлiснуушае усю iстоту, сочнение няудалае каханне, ён не здолеу. Так закончылася першая i, скажам, вельмi значная старонка душэунай бiяграфii героя.

Закончылася, як бачым, расчараваннем, але гэта далека не апошняе расчараванне, якое напаткае Лабановiча на жыццевых дарогах. Слчинение ж вiнаваты, што двое прыгожых, блiзкiх духоунымi iмкненнямi людзей не могуць сысцiся, абаранiць свае шчасце? Абставiны жыцця -- толькi а можа быць адказ. Адна з прычын гэтаму: Вольга Андросава -- прафесiйная рэвалюцыянерка, яна прайшла школу палiтычнай барацьбы.

Аб гэтым сведчыць акрэсленасць лабановч палiтычных поглядау, аутарскi талент, добрае знаемства з канспiрацыяй. Андросава -- валявы чалавек, яе учынкамi кiруе адна страсть, адно перакананне: Шлях да гэтага ляжыць праз рэвалюцыю. Значнае месца у трылогii займае вобраз рэвалю цыянэркi Лабанович и ядвися сочинение Андросавай. Гэта зусiм яшчэ маладая дзяучына, але акрэсленасць яе у палiтычных поглядау, агiтатарскi талент, што яна прайшла школу палiтычнай барацьбы.

Сустрэчы i размовы Лабановiча з Андросавай робяць яе дзейнасць больш асэнсаванай i мэтанакiраванай. Лабановiч перадае Андросавой вопыт як лепш пачаць работу у школе. Яна вядзе гутаркi з Лабановiчам на палiтычныя тэмы. Андросава звяртае увагу Лабановiч на пытанне, над якiм ён не раздумау: Яна дапамагла зразумець паражэнне Расii у руска-японскай вайне. Сустрэча Лабановiча з гэтай мужнай рэвалюцыянеркай была значнай падзеяй у яго жыццi, бо яна памагла Лабановiчу сочинпние у рэвалюцыю, пераканала у неабходнасцi звязацца з падпольнай арганiзацiяй.

Вольга Андросава -- гэта лепшая прадстаунiцца той часцi iнтэлiгентнайнай Расii, якая сваей прапагандыстскай работай уносiла лабпнович свядомасць сялянства магчымасць класавай барацьбы. Асноуныя матывы i вобразы дарэвалюцыйнай лiрыкi Якуба Колоса. Тэма роднага краю у яго паэзii.

Гэта шчырая i праудзiвая песня аб народзе, яго жыццi i працы, думках i сочиненае. Разам з тым гэта увасабленне свабодалюбiвых iмкненняу самаго лабанович и ядвися сочинение. Яго рэвалюцыйна-дэмакратычных iдэалау, гарачай любвi да бацькаушчыны, да роднай прыроды. Многiя вершы паэта журботна-элегiчныя.

Ён называу вершы песнямi жальбы.


Bel Klass | Сачыненне на тэму “Вобраз Лабановіча”

И.Пивоварова "Сочинение"


Main menu

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *